บ่อยครั้งที่ใจเดินออกไปไม่มองข้างทาง

ฉันเดินหลงทางอยู่กลางผู้คน ที่สับสนวุ่นวาย

หันไปหาเธอไม่เจอผู้ใด เมื่อเธอมาจากฉันไป

ยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคย ฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอ

บ่อยครั้งที่ใจเปิดออกไปให้ลืมเรื่องราว .. ฉากเก่าย้อนมา

..เปิดออกไปไม่เป็นเช่นเดิม..

หนึ่งปีผ่านไป ฤดูร้อนนี้ก็ยังเหมือนเดิม

..ขาดเธอ..

ตอนนี้อยู่บ้านไปวันๆ ไม่มีอะไรทำแก้เซ็ง ได้แต่กินกับนอน อ่านหนังสืออ่านเล่นไปเรื่อยๆ อนาถดีแท้ จะออกไปเที่ยวนอกบ้านก็ไม่มีเงินเพราะแม่ไม่ให้ T^T พอจะขอไปเที่ยวสยาม คราวนี้เจอด่าเลย ว่า(แก)ไม่กลัวระเบิดบ้างเหรอไง ชาวบ้านชาวช่องเขากลัวกันเลยอยู่กับบ้าน แต่(แก)จะออกไปเที่ยวเนี่ยนะ ไปทำงานให้พี่(ญาติ)เลยไปไป๊

เออ..เอากะเค้าดิ พี่ชายเราก็อีกคนเหมือนกัน งานของตัวเองแท้ๆ มาให้คนอื่นทำเฉย

รู้น่ะว่าแกไว้ใจชั้น ถึงได้ฝากทำ แต่คนที่เป็นเอามากกว่าแกน่ะก็แม่ชั้นเองแหละ ทวงได้ทวงดี มีทวงแทนแกอีก ไม่เข้าใจเลยจะเอาอะไรกับชั้นนักหนาเนี่ย บอกว่าจะเสร็จแล้วๆ ก็ยังมาบ่นอีก ไอ้คนทำน่ะซวย ไอ้คนจะช่วยมันก็ดันหายหัวไปซื้อต้นไม้ - -^

ช่วงนี้หงุดหงิดมากเป็นพิเศษกับเรื่องที่บ้าน ประมาณว่าบ้านเรานี่ถ้าเกิดมีอะไรผิดปกติ..หรือมีของพังล่ะก็ คนที่ดวงซวยโดนหาว่าทำก็จะเป็น "ไอ้ฝ้าย" ทุกที ทั้งๆ ที่ตอนเกิดเหตุเราไม่อยู่บ้านหรือไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ พูดง่ายๆ ก็โทษไอ้ฝ้ายมันไว้ก่อนแหละ โทษได้โทษดี ตอนแรกๆ เราก็ทำเฉยๆ ก็กูไม่ได้ทำนี่หว่าจะไปสนใจอะไร พอนานๆ เข้ามันชักหนักขึ้นไปทุกที.. ประมาณว่าคนทำผิดมันก็เพิ่งจะทำของแตก ไอ้คนรอบๆ นี่ก็ตะโกนชื่อเราขึ้นมาเลย เราก็..อารัยวะ แมร่งพวกนี้เห็นกูเป็นตัวอะไรวะ มีอะไรก็โทษกู ไม่ใช่แมวนะเว้ยของแตกแล้วชี้กูเนี่ย รำคาญชิหาย - -^^

หล่อเท่ห์อย่างรุนแรงเลยคนนี้ เห็นแล้วเราเพ้อ~ ไปเลย

เห็นเค้าว่าชื่อ Choi Si Won (แค่ชื่อก็บ่งบอกได้ว่าเกาหลีชัวร์ๆ) เป็นนักแสดงในซีรี่ส์เรื่อง 18:29

แบบว่าอิจฉาคนเกาหลีอ่ะ ได้ดูคนหล่อๆ แบบนี้บ่อยๆ ทำไมคนไทยหาแบบนี้ยากจังฟระ - -

..หรือว่าเราไม่เคยเจอเอง..

..แต่ก็ชอบ Si Won อย่างรุนแรงอยู่ดี ^^=

ตอนนี้โปรเจคต์ใหญ่ก็เสร็จไปอีกนิดนึงล่ะ เพราะถ้าเอาจำนวนหน้าที่เขียนไปของทั้งสามเล่มมารวมกัน มันก็จะเท่ากับสมุดหนึ่งเล่มพอดี รู้สึกดีมาก~ ว่าอย่างน้อยก็ไม่ต้องอดหลับอดนอนแล้ว ลดอาการปวดหัวลงไปนิดนึง

สงกรานต์ปีนี้ไม่ขอเหยียบเท้าออกนอกบ้าน เพราะเข็ดจากปีที่แล้วที่โดนสาดเข้าไปเต็มๆ แล้วไปดูหนังต่อ พอกลับถึงบ้านก็บรรลัยเลยกรู - -;;; ได้ของแถมจากสงกรานต์เป็นไข้หวัดใหญ่ต่ออีกหนึ่งสัปดาห์นอนเฝ้าบ้านอยู่คนเดียว..โดดเดี่ยวเอกา T-T ปีนี้เลยขอเฝ้าบ้านดีกว่า ถึงจะอดสนุกแต่ก็ยังดีกว่าประวัติศาสตร์ซ้ำรอยล่ะวะ..

รู้สึกเบื่อใครบางคนอย่างรุนแรง ตัวเองจะหาวอลเปเปอร์ให้มือถือก็มาใช้คนอื่นหา พอหาให้ก็บ่นอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วพอเราย้อนถามกลับไปว่ามันหาอยู่รึเปล่า ก็พูดออกมาได้เต็มปากเลยว่า

"เปล่า"

- -^ นี่มึงกำลังยั่วโมโหกูอยู่ใช่มั้ย?

แล้วยังมีการบอกอีกว่ายังไม่ต้องหาหรอก ไว้วันหลังก็ได้ - -^^^ เออได้ วันหลังก็หาเองแล้วกัน ไม่ต้องมาใช้คนอื่นหาเลย ต้องให้กูย้ำมั้ยว่านี่อ่ะมันของมึงนะ ไม่ใช่ของกู.. เราช่วยหาก็บุญเท่าไหร่แล้ว

แอ๊ชบอกอีกแล้วว่าเราหน้าเหมือนกระต่ายโรคจิต จริงหงะ?

เดี๋ยวนี้ได้ยินคำว่ากระต่ายแล้วหงุดหงิดเป็นบ้า